In juli hebben we, Nelly en Marijke, “ons rijstveld” bezocht en kennis gemaakt met de bewoners van het dorp en de arbeiders. We waren zeer onder de indruk van het vele werk, dat moest worden verricht om de akkers bouwrijp te maken. Alles gebeurde met de hand, want er was in de wijde omtrek geen tractor, die bij het zware werk kon helpen.
Tijdens ons gesprek met de Chef de Canton, de heer Camara en de dorpsoudsten vertelden we dat de opbrengst van de oogst voor de gehandicapte leerlingen van Centre Nimba in Conakry zou zijn. Dus niet voor ons zelf, zoals ze eerst dachten! Er werd druk overlegd en toen vroeg de Chef de Canton of wij voor een tractor konden zorgen. De bevolking in zijn gebied is erg arm en heeft geen geld om er zelf een aan te schaffen. Als het ons zou lukken zouden de boeren onze tractor kunnen huren en als dank zouden we gratis een groot aantal hectaren met rijst mogen verbouwen voor onze leerlingen.
Er is gevraagd om een Massey Ferguson 375, met een ploeg en een eg, omdat van dat merk onderdelen verkrijgbaar zijn in Conakry..
In Guinee zijn geen goede tractoren te koop dus zoeken we er een in Nederland. We hebben bij verschillende bedrijven informatie gevraagd en voor een goede gebruikte tractor met reserve onderdelen, ploeg en eg en transportkosten naar Guinee hebben
we een begroting gemaakt van E 24.000,--.
Dat is een heel bedrag, maar nu geven we E 700,-- per maand uit voor de maaltijden. Voor een schooljaar van negen maanden dus E 6300,--.
Als het ons lukt geld bij elkaar te krijgen voor een tractor hebben wij minder zorgen over de maaltijden op Centre Nimba en de boeren hebben minder zorgen omdat ze meer geld kunnen verdienen.
"WIE ZET ZIJN SCHOUDERS ONDER DE TRACTOR”? | 
